احمد عاشورپور در سال 1322 به مرحوم ابوالحسن صبا معرفی شد و چند آهنگ در رادیو خواند و تا سال 1325 با رادیو همکاری داشت و بیشتر ترانه هایی با لهجه گیلکی می خواند. او در رادیو با مرتضی محجوبی و حسین تهرانی همکاری داشت. پس از آن انجمن ملی موسیقی تأسیس شد و مرحوم روح الله خالقی از او دعوت به کار کرد. او پیش و پس از انقلاب یکی از اعضای حزب توده بود و به سبب گرایش سیاسی، مدتی را در زندان سپری کرد. او
در سال 1363 از حزب توده بیرون آمد.
در اوایل دهه هشتاد کارهای او توسط بابک ریوخه جمع‌آوری و اجرا شد. "مهتاب بندرانزلی"، "ساز و نقاره جمعه بازار" از جمله ترانه‌های مشهور این خواننده بود. "آفتاب خیزان، دریا توفان" نام کتابى است که به زندگى و آثار احمد عاشورپور، ترانه سرا و خواننده مى پردازد.
این کتاب به کوشش حسین حقانى، بابک ربوخه و محمد رضایى راد تدوین شده و نشر چشمه آن را منتشر کرده است. در "آفتاب خیزان، دریا توفان" مجموعه اى از ترانه هاى عاشورپور از نوارها و صفحه هاى قابل دسترس و ترانه هاى نایاب همراه با نت موسیقى آن آورده شده است.
 

در حقیقت بخش مهمی از گنجینه موسیقی سرزمین شمال به ترانه های احمد عاشورپور اختصاص دارد. او جزو معدود خوانندگانی بود که از محدوده اقلیم خود فراتر رفت و آهنگ هایش را در ذهن ایرانیان ماندگار کرد.

او بیشتر آثارش را جز به زبان محلی به فارسی هم خوانده است. اشعار و ترانه های عاشورپور برگرفته از فرهنگ مردم گیلان و بازتاب خواسته ها، رنج ها و آرزوهای مردم این منطقه است
عاشورپور به سبب فعالیت های خود در عرصه موسیقی تأثیر بسیاری بر موسیقی فولکلور گیلان گذاشت و بسیاری از ترانه هایی را که به زبان گیلکی خواند در کل ایران ماندگار کرد

احمد عاشورپور  روز شنبه 22 دی 1386 در سن 90 سالگی بر اثر عفونت ریه و کهولت سن در بیمارستان جم تهران درگذشت. پیکر او صبح دوشنبه 24 دی ماه صبح با حضور هنرمندان موسیقی و جمعی از اعضای خانه موسیقی از مقابل تالار وحدت در تهران تشییع و طبق وصیت این هنرمند موسیقی پس از تشییع در تهران برای خاکسپاری به بندر انزلی منتقل شد.